نمیدانم از اینکه شروع به نوشتن وبلاگ در باره سینقان کرده ام باید

خوشحال باشم یا ناراحت؟ولی این را میدانم وبلاگی که حداقل نظرات

را دارد وبلاگ خوبی نباید باشد و باز به خود می گویم این وبلاگ که

جدید شروع شده و کم کم مخاطبان را به خود جلب می کند.

از طرفی در نوشتن هر یادداشت جدید هزار وسواس به خرج میدهم

بارها و بارها کلمات و جملات را جابجا و ویرایش می کنم تا مبادا

به بیراهه رفته باشم.

از وبلاگ نویسان سینقانی خواستم وب مرا هم لینک کنند ولی فقط آقای

پایه نشین این کار را کرد و برایم جای سئوال است که چرا سایرین

این دعوت بنده را اجابت ننموده اند؟

خلاصه بگویم از وبلاگ نویسان و نظر دهندگان التماس دعا دارم.